Vlaamse Reuzen

Wilde konijnen leven in groepen samen en vinden beschutting in holen. Daar het tamme konijn van het wilde konijn afstamt, is gezelschap één van de eerste vereisten bij het houden van deze dieren. Aan een enkel konijn is dan ook duidelijk te zien dat het minder actief is en meer naar de mens toetrekt. Zodra een konijn gezelschap heeft, verhoogt de activiteit en zullen zij zich meer met elkaar bezighouden dan met de mens.
Het bij elkaar zetten van konijnen geeft in de praktijk nooit zoveel problemen zolang er maar genoeg ruimte voorhanden is (zorg ervoor dat elk konijn een eigen hoekje kan hebben waar het zich eventueel terug kan trekken!) en goede sexecombinaties gemaakt worden.

Mogelijke combinaties
Voor het bij elkaar zetten van dieren gaat de Dierenbescherming ervan uit dat er geen jongen geboren worden daar zij in principe tegen fokken is. Rekening houdend met de aard van konijnen en de mogelijkheid mannelijke konijnen te castreren, kunnen de volgende combinaties gemaakt worden:

twee of meer voedsters
- twee of meer zusjes uit hetzelfde nest of twee jonge voedsters (6-12 weken) gaat erg goed
- een volwassen voedster bij een jonge voedster (6-10 weken) heeft een goede kans van slagen
- twee of meer volwassen voedsters kan problemen geven wegens territoriumgedrag; veel ruimte is dan een grote vereiste

een gecastreerde ram met een voedster
een aantal gecastreerde rammen met een aantal voedsters (verhouding 1:1)

Basisvoorwaarden

De beste en leukste combinatie is een gecastreerde ram met een voedster. De kans op slagen is 99%! Een gecastreerde ram kan pas twee weken na de castratie bij een voedster gezet worden omdat het sperma nog lang vruchtbaar is en zo ook de operatiewond goed heeft kunnen genezen.

Zorg voor een ruime behuizing (voor twee konijnen minimaal twee vierkante meter) met daarin de mogelijkheid dat de dieren elkaar kunnen ontwijken. Als het hok net is schoongemaakt heeft dat de voorkeur.

Laat de kennismaking niet in het nachthok of de kooi plaatsvinden maar in een grote ren of in de kamer of gang (neutraal terrein heeft de voorkeur). Begin hiermee aan het begin van de dag zodat er de hele dag de tijd is om rustig te bekijken of het goed gaat.

Haal de dieren alleen uit elkaar als er daadwerkelijk tot bloedens toe gevochten wordt. Ook al wordt er flink achter elkaar aan gezeten, is het beter om ze hun gang te laten gaan; immers de volgende dag zou er precies hetzelfde van voor af aan weer gebeuren. Probeer pas dan in te grijpen als er wonden gaan vallen.

Mocht het echt niet gaan dan hoeft de moed nog niet opgegeven te worden. Een alternatief is om bijvoorbeeld het nieuwe dier apart te huisvesten en naast de andere kooi of in de ren te zetten zodat ze elkaar kunnen zien en ruiken.

Probeer het bij elkaar zetten dan na een aantal dagen nog een keer waarbij moet worden begonnen met het af en toe rond lopen. Denk niet na een paar uur dat het al goed gaat; sluit ze niet te snel samen in een hok op.

Zet nooit twee rammen bij elkaar! Ook al zijn de rammen gecastreerd; ze zullen met elkaar op de vuist gaan tot de dood er op volgt.

Zet ook niet zomaar een nieuw konijn in een bestaande groep; het zal niet geaccepteerd worden. Vechten tot de dood is niet uitzonderlijk. Voor het vormen van een groep konijnen is het verstandig eerst afzonderlijke stelletjes van voedster + ram te maken en ze dan in een onbekend terrein te zetten.

Gewenning
Het uitgangspunt voor het bij elkaar zetten van konijnen is uiteindelijk dat de dieren gezelschap hebben aan elkaar en elkaar aanzetten tot activiteit.

Een goed aan elkaar gewend stelletje ligt de hele dag tegen elkaar aan, wast en likt elkaar (voornamelijk de kop en oren). Pas dan is het verschil goed te zien met een enkel konijn: men herkent de konijnen meestal niet terug. Voordat het echter zover is wordt er vaak een hoop strijd gestreden. Het kan voor de mens een teleurstelling zijn omdat het de eerste tijd eruit kan zien alsof de konijnen het helemaal niet leuk vinden. Het kan er nogal heftig aan toegaan waarbij het zaak is de konijnen niet uit elkaar te halen zolang ze niet rollebollend met verwondingen vechten. Het proces verstoren heeft geen enkele zin.

In een onbekend terrein zullen de problemen het minst zijn. In bekend terrein van de voedster zal deze haar territorium behoorlijk verdedigen. De ram daarentegen is in zijn eigen territorium veel gastvrijer.
De ram heeft maar één doel: hij wil paren met de voedster. De voedster is hier meestal niet van gediend en zal de ram proberen te ontwijken. Ook gebeurd het nogal eens dat de voedster boven op de ram wil en men onterecht gaat twijfelen aan het geslacht van de dieren. Het paargedrag is de eerste dagen nogal heftig aanwezig maar zal uiteindelijk steeds meer afnemen. Het ene stelletje blijft het met vlagen doen, bij het andere stelletje zal het gedrag nog zelden te zien zijn.
Soms kan er zo'n paniek uitbreken dat, als het na een aantal uren niet verminderd, het verstandiger is om beide konijnen apart, naast elkaar, te huisvesten en daarna te handelen zoals beschreven bij de basisvoorwaarden. Tijdens het achter elkaar aanjagen is vaak al wel te zien dat de dieren nieuwsgierig naar elkaar zijn en zodra de voedster de ram zijn gang laat gaan (de hormonen gieren ondanks de castratie vaak zo door zijn lijf dat hij zelfs boven op haar kop gaat zitten!) is de grootste strijd meestal gestreden.

De eerste dagen tot weken begint er een enorm machtsspelletje: dan mag de één niet in het hok, dan mag de ander het niet. Hetzelfde geldt voor het eten, drinken en het elkaar in de weg lopen. Uiteindelijk lost zich dat vanzelf op.

Vele voedsters krijgen nestelgedrag: ze plukken haren uit hun buik en maken er een compleet nest van. Van zwangerschap is dan echter geen sprake; blijkbaar werken ook hier de hormonen door de aanwezigheid van de ram. Als het nestelgedrag een aantal dagen aanhoudt, kan zonder problemen het nest tijdens het schoonmaken van het hok verwijderd worden.

Uiteindelijk is er elke dag verandering in het gedrag van de konijnen te zien en zullen ze elkaar steeds meer gaan opzoeken. Ze gaan tegen elkaar aanliggen, gaan elkaar wassen: als dat gebeurd, dan hebben ze elkaar gevonden! Soms is het liefde op het eerste gezicht en liggen de dieren na een paar uur al bij elkaar, soms heeft het meer tijd nodig. Meestal duurt de gewenning ongeveer twee weken. In uitzonderlijke gevallen kan het langer duren, zeker als dieren in fasen aan elkaar gewend worden.

Als bij een stelletje één van de twee overlijdt, kan de overgeblevene in een behoorlijke dip geraken.
Let dan goed op of het dier blijft eten en ga op zoek naar een nieuwe partner!